طراحی و سنتز نانوذرات سیلیکا حاوی اکونازول و بررسی رهایش دارو در پوست و اثر ضدقارچ آن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، دانشکده علوم پایه، گروه شیمی، تهران، ایران

2 دانشگاه علوم پزشکی تهران،بخش نانودرماتولوژی،مرکزآموزش وپژوهش بیماری‌های پوست وجذام،تهران، ایران

3 انستیتو پاستور ایران

چکیده

سابقه و هدف: نانوذرات سیلیکا (MCM41) از دسته مزوپورهای سیلیکا (MSNs) می‌باشند، که دارای منافذ بزرگ و چگالی نسبتاً پایین هستند. هدف ازاین تحقیق بارگذاری داروی اکونازول برروی نانوذرات MCM41-NH2 و MCM41 و بررسی رهایش اکونازول در پوست انسان (Ex-Vivo) و اثر ضدقارچ داروی اکونازول بارگذاری شده در نانوذرات می‌باشد.
مواد و روش‌ها: در ابتدا MCM41 تهیه، سپس با آمین‌ستیل‌تری‌متیل‌آمونیوم برومید، نانوذرات MCM41-NH2 تهیه و در انتها داروی اکونازول روی آن بارگذاری شد. مورفولوژی نانوذرات با دستگاه SEM و بارگذاری دارو با دستگاه FT-IR تعیین و برای اندازه‌گیری رهایش از دستگاه فرنزسل وUV-Vis استفاده شد. اثر ضد قارچ ECO/MSNs با روشهای چاهک پلیت روی قارچ آسپرژیلوس فومگاتوس و با استفاده ازروش پورپلیت و محیط کشت نوترین آگار برروی کاندیدا آلبیکانس بررسی شد.در بررسی رهایش پوستی کرم با نسبت 1 به 1 دارو/ نانوذرات تهیه و از دستگاه فرنزسل استفاده شد.
یافته ها:نانوذرات سیلیکا در ابعاد حدود 300 نانومتر تهیه و رها‌سازی دارو در پوست نشان داد، طی 8 ساعت اول رهایش80% و بعد ازآن تا 24 ساعت رهایش دارو به صورت پیوسته ادامه دارد. بررسی اثر ضد قارچ به روش چاهک پلیت نشان دادECO/MCM41 دارای اثر‌هاله عدم رشد بزرگ‌تر و همچنین حداقل غلظت مهاری mg/ml(MIC)75 می‌باشد. آزمایشات ضدقارچ به روش پورپلیت نشان داد که هیچ قارچی بعد از 72 ساعت رشد نکرد، اثر ضدقارچ و همچنین حداقل غلظت مهاری ECO/MCM41 در متانول بیشتر است.
نتیجه‌گیری: اثر ضدقارچ در محیط کشت نوترین آگار، ‌برای این دارو مناسب نیست. به عنوان داروی مناسب در کرم داروی بارگزاری شده در متانول پیشنهاد می‌گردد.

کلیدواژه‌ها