مقایسه حساسیت ایمونوسنسور مبتنی بر نانوذرات سیلیکای رنگی با روش کشت و واکنش زنجیره ای پلی مراز، در تشخیص بروسلا آبورتوس

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج، دانشکده علوم پایه، گروه بیوشیمی

2 استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج، دانشکده علوم پایه، گروه میکروبیولوژی

3 استاد تمام، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، دانشکده علوم پایه، مرکز تحقیقات بیولوژی

4 استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، دانشکده علوم پایه، گروه میکروبیولوژی

5 استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج، دانشکده علوم پایه، گروه بیوشیمی

چکیده

بروسلوز، به عنوان تهدیدی بر سلامت و اقتصاد جامعه مطرح بوده است. وجود محدودیت در روش های تشخیص بیماری در انسان و حیوان لزوم استفاده از روش های نوین شناسایی را توجیه می کند. مطالعه حاضر مقایسه ای است بین میزان حساسیت روش کشت و PCR با ایمونوسنسوری که از استراتژی رنگ سنجی جهت تشخیص بروسلا آبورتوس بهره می جوید.
نانوذرات سیلیکای رنگی و نانوذرات پارامغناطیس پس از سنتز، با آنتی بادی پلی کلونال ضد بروسلا آبورتوس فعال شده با کمپلکس EDC/NHS کونژوگه گردیدند تا به ترتیب پروب های شناساگر و تسخیری تشکیل گردند. این پروب ها پس از اضافه شدن به رقت های سریالی از بروسلا آبورتوس و تکمیل واکنش، جمع آوری شده و در ادامه، با رها سازی رنگ آلی از ساختار سیلیکا شدت جذب در670 نانومتر قرائت گردید. از سوی دیگر، همزمان با کشت هر رقت، DNA کروموزومی مربوط به آن توسط کیت استخراج و آزمونPCR انجام گرفت. نتایج هرسه آزمون در نهایت با یکدیگر مقایسه شد.
بر اساس مشاهدات، دامنه تشخیص در ایمونوسنسور و کشت یکسان و برابر CFU mL-1 1.5 108 -1.5 103 گزارش گردید. حداقل میزان تشخیص در ایمونوسنسور CFU mL-1450 و در کشت CFU mL-1400 تعیین شد. دامنه تشخیص PCR نیز CFU mL-1 1.5 108 -1.5 104 با حداقل میزان تشخیص CFU mL-1 5000 بدست آمد.
بر اساس مقایسه نتایج بدست آمده در این تحقیق، ایمونوسنسور پیشنهادی قابلیت جایگزینی روش های مرسوم شناسایی بروسلا آبورتوس را داشته و می تواند به عنوان یک ابزار تشخیص در محل با داشتن حساسیت بالا مطرح گردد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 07 اردیبهشت 1398
  • تاریخ دریافت: 27 بهمن 1397
  • تاریخ بازنگری: 06 اردیبهشت 1398
  • تاریخ پذیرش: 07 اردیبهشت 1398