مقایسه و بهینه سازی تولید ترکیبات آنتی اکسیدان سویه های بومی و غیر بومی قارچ آسپرژیلوس

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه میکروبیولوژی، واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

2 استادیار، گروه میکروبیولوژی، واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

3 دانشیار، گروه علوم پایه، واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

چکیده

سابقه و هدف: آنتی اکسیدان ها با خنثی سازی رادیکال های آزاد موجب کاهش خطر ابتلا به بیمار یهای قلبی عروقی و سکته و جلوگیری از پیشرفت سرطان می شوند. این پژوهش  با هدف تولید و بهینه سازی تولید ترکیبات آنتی اکسیدان با استفاده از
سویه های  آسپرژیلوس انجام شد.
مواد و روش‌ها: قارچ ها از خاک مناطق مختلف استان اصفهان و مرکز کلکسیون میکروارگانیسم های صنعتی ایران تهیه شدند و به منظور تولید ترکیبات آنتی اکسیدان در محیط کشت زاپک (Czapek) تلقیح شدند. غربال گری و مقایسه خواص آنتی اکسیدانی سویه های منتخب با استفاده از چهار آزمون احیای رادیکال دی فنیل پیکریل هیدرازیل (DPPH)، احیای رادیکال آهن، میزان فنل تام و سنجش ترکیبات فلاونوئیدی انجام شد. فعالیت آنتی اکسیدانی از نظر pH، دما، نوع منبع کربن و نیتروژن، با آزمون های تک فاکتوری و فاکتوریل جزیی (تاگوچی) بهینه سازی شد.
یافته‌ها: بیشترین فعالیت آنتی اکسیدانی قارچ آسپرژیلوس نایجر جداسازی شده از خاک اطراف ذوب آهن و بیشترین میزان فلاونوئید قارچ آسپرژیلوس فومیگاتوس جداسازی شده از خاک گلخانه مشاهده شد. میزان احیای رادیکال DPPH در بهترین شرایط 6 pH، دمای 25 درجه سلسیوس، منبع کربن ساکارز و منبع نیتروژن نیترات پتاسیم برابر با 89.19 درصد بود. بهینه سازی با روش تاگوچی موجب افزایش 10 تا 15 درصدی تولید ترکیبات آنتی اکسیدان شد.
نتیجه گیری: جدایه های قارچی بومی قدرت بالایی برای تولید ترکیبات با خاصیت آنتی اکسیدانی داشتند و قابل ارائه به صنایع مرتبط می باشند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات