بهینه سازی تولید بتاکاروتن رودوتورلا موسیلوژینوسا جدا شده از پساب کارخانه چرم

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه بیوتکنولوژی میکروبی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران

2 استادیار، گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران

3 استاد، گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران

چکیده

سابقه و هدف: مخمرها به دلیل تولید رنگ‌دانه‌های مفید برای انسان در بیوتکنولوژی از ارزش خاصی برخوردار هستند. گونه‌های رودوتورولا به مقدار زیاد بتاکاروتن تولید می‌کنند. این مطالعه با هدف به حداکثر رساندن تولید بتاکاروتن با قیمت ارزان از یک گونه مخمری بومی انجام شد.
 
مواد و روش‌ها: مجموعه چهار جدایه مورد بررسی، در طی سه مرحله نمونه‌ برداری از پساب کارخانه چرم، بر روی محیط‌های اختصاصی جدا شدند. سپس با استفاده از آزمون‌های بیوشیمیایی و PCR دو جدایه Aa1 و Aa4 شناسایی شدند. مقادیر تولید رنگدانه توسط جدایه شناسایی شده و سویه استاندارد در شرایط مختلف نمک، منبع نیتروژن، منبع کربن، هوادهی، دما، دامنه های مختلف pH ارزیابی گردید. جذب نوری رنگدانه در nm 470 توسط دستگاه اسپکتوفتومترخوانده شد.
 
یافته‌ها: از میان چهار جدایه، تنها جدایه ‌Aa1 توانایی  تولید رنگدانه کارتنوییدی را داشت. شناسایی ژنتیکی دو جدایه Aa1 و Aa4 شباهت 98 درصدی آن ها به گونه‌های رودوتورولا موسیلاژینوسا و دباریومایسس هانسنی را تایید نمود. نتایج نشان داد، حداکثر مقدار بتاکاروتن پس از بهینه سازی به ترتیب 75.6 و 32.7  میکروگرم بر میلی‌لیتر برای رودوترولا موسیلاژینوسا و رودوتورولا گلوتینیس (سویه استاندارد) به دست آمد.
 
نتیجه گیری: جداسازی گونه بومی و بهینه سازی فعالیت‌های کاربردی آن در آزمایشگاه، نه تنها در تولید محصولات صنعتی با کیفیت بالاتر بسیار مفید است بلکه استفاده از گونه بومی بسیار اقتصادی می‌باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات