مطالعه مولکولی فراوانی کلامیدیا پسی‌تاسی در فضولات کبوتران استان چهارمحال و بختیاری

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد

2 مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، باشگاه پژوهشگران جوان

چکیده

سابقه و هدف: کلامیدیا پسی تاسی یک باکتری گرم منفی درون سلولی است که باعث کلامیدیوزیس مرغی، شیوع بیماری‌های همه‌گیر در پستانداران و پسیتاکوز تنفسی در انسان‌ها می‌شود. کبوتران مانند بسیاری از گونه‌های پرندگان دیگر می‌توانند مخزن کلامیدیا پسی‌تاسی باشند و سبب انتقال آن به انسان شوند. هدف از این پژوهش تعیین فراوانی کلامیدیا پسی‌تاسی در مدفوع کبوتران استان چهارمحال و بختیاری با استفاده از روش مولکولی واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه به صورت مقطعی - توصیفی، تعداد 300 نمونه مدفوع کبوتر از شهرستان‌های مختلف استان چهارمحال و بختیاری جمع آوری شد. DNA ژنومی از نمونه‌ها با استفاده از کیت استخراج گردید و واکنش PCR با استفاده از پرایمرهای مخصوص برای ژن OmpA کلامیدیا پسی‌تاسی انجام شد. یافته‌ها: بررسی محصولات PCR روی ژل آگارز 1 درصد یک باند 1041 جفت بازی برای نمونه‌های مثبت نشان داد. فراوانی کلامیدیا پسی‌تاسی در این مطالعه 33/14% گزارش گردید. هم‌چنین بیشترین و کم‌ترین فراوانی عفونت به این باکتری به ترتیب در شهرستان‌های کیار و لردگان با 66/16 و 8% مشاهده شد و اختلاف معنی داری در فراوانی این باکتری در شهرستان‌های مختلف استان مشاهده نگردید (05/0< p). نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که کلامیدیا پسی‌تاسی در میان کبوتران استان چهارمحال و بختیاری شایع است. معاینه کبوتران و پرندگان خانگی، برای کنترل و جلوگیری از انتشار این عامل بیماری‌زا لازم به‌نظر می‌رسد. همچنین با کنترل این بیماری می‌توان از زیان‌های اقتصادی و خطرات بهداشتی ناشی از آن نیز جلوگیری کرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


1. Smith KA, Bradley KK, Stobierski MG, Tengelsen LA. Compendium of measures to control Chlamydophila psittaci (formerly Chlamydia psittaci) infection among humans (psittacosis) and pet birds, 2005. J Am Vet Med Assoc. 2005; 226(4):532-539.

2. Butler JC, Whitney CG. Compendium of measures to control Chlamydia psittaci infection among humans (Psittacosis) and pet birds (Avian Chlamydiosis). MMWR. 1998; 47(10):1-15.

3. Goellner S, Schubert E, Liebler-Tenorio E, Hotzel H, Saluz HP, Sachse K. Transcriptional response patterns of Chlamydophila psittaci in different in vitro models of persistent infection. Infect Immun. 2006; 74(8):4801-4808.

4. Verminnen K, Duquenne B, Keukeleire DD, Duim B, Pannekoek Y, Braeckman L, Vanrompay D. Evaluation of a Chlamydophila psittaci infection diagnostic platform for zoonotic risk assessment. J Clin Microbiol. 2008; 46(1):281-285.

5. Enany ME, Mousa HA, Salem HAS. Investigations on the prevalence of Chlamydiosis in Turkey Flocks in Egypt with special emphasis on immunopathological characterization of Chlamydophila psittaci. Global Veterinaria. 2009; 3(5):424-428.

6. Jee J, Degraves FJ, Kim TY, Kaltenboeck B. High prevalence of natural Chlamydophila species infection in calves. J Clin Microbiol. 2004; 42(12):5664-5672.

7. Tanaka C, Miyazawa T, Watarai M, Ishiguro N. Bacteriological survey of feces from feral pigeons in Japan. J Vet Med Sci. 2005; 67:951-953.

8. Hewinson RG, Griffiths PC, Bevan BJ, Kirwan SE, Field ME, Woodward MJ, Dawson M. Detection of Chlamydia psittaci DNA in avian clinical samples by polymerase chain reaction. Vet Microbiol. 1997; 54:155-166.

9. Theegarten D, Sachse K, Mentrup B, Fey K, Hotzel H, Anhenn O. Chlamydophila spp. infection in horses with recurrent airway obstruction: similarities to human chronic obstructive disease. Respir Res. 2008; 9(14):1-9.

10. Haag-Wackernagel D, Moch H. Health hazards posed by feral pigeons. J Infect. 2004; 48:307-313.

11. Sambrook J, Russell DW. Molecular cloning: A laboratory manual. 3rd Edition. Cold Spring Harbor Laboratory Press, Cold Spring Harbor, New York. 2001, 137-450.

12. McElnea CL, Cross GM. Methods of detection of Chlamydia psittaci in domesticated and wild birds. Aust Vet J. 1999; 77:516-521.

13. Salinas J, Caro MR, Cuello F. Antibody prevalence and isolation of Chlamydia psittaci from pigeons (Columba livia). Avian Dis. 1993; 37:523-527.

14. Tanaka C, Miyazawa T, Watarai M, Ishiguro N. Bacteriological Survey of Feces from Feral Pigeons in Japan. J Vet Med Sci. 2005: 67(9):951-953.

15. Heddema ER, Sluis ST, Buys JA, Vandenbroucke-Grauls CMJE, Van Wijnen JH, Visser CE. Prevalence of Chlamydophila psittaci in fecal droppings from feral pigeons in Amsterdam, The Netherlands. Appl Environ Microbiol. 2006; 72(6):4423-4425.

16. Yang J, Yang Q, Yang J, He C. Prevalence of avian Chlamydophila Psittaci in China. Bull Vet Inst Pulawy. 2007; 51:347-350.

17. Dickx V, Beeckman DSA, Dossche L, Tavernier P, Vanrompay D. Chlamydophila psittaci in homing and feral pigeons and zoonotic transmission. J Med Microbiol. 2010; 59:1348-1353.